Nu, bijna aan het einde van mijn jaar hier, vond ik het gepast om toch nog maar eventjes wat op mijn site te zetten.

Nooit meer:

- Om 6 uur opstaan om de gele schoolbus te moeten halen.

- Om 10 uur naar bed om om 6 uur ook daadwerkelijk uit bed te kunnen komen.

- Dom ‘color the body parts’ huiswerk in biologie, afgewisseld met ‘color the plant parts’ en ‘color an ecosystem’.

- Mister Calhouns interessante verhalen horen over het leven in de Deep South.

- Eindeloos veel rondjes rennen over de track terwijl Christina en ik diepgaande gesprekken hebben over het geloof, de regering en wie in 2008 president zou moeten worden terwijl we aldoor ingehaald worden door Blake, Shawna en Courtney die zo trots zijn op hun snelheid en goede conditie dat ze dat moeten laten weten door DOOR ons heen te rennen.

- In de bus vriendinnen uit de bijbel overhoren voor hun test bij de kerk.

- Een eindeloze hoeveelheid papierproppen te verwerken krijgen in history (ja hoe kinderachtig!)

- De bijnaam "German" dragen in band. Jeremy de bijnaam "Jerberry" of "Jerbear" geven.

- Leraren die ontslagen worden voor preaching linkse ideexebn.

- Het verzwijgen van het feit dat er een Charles Darwin heeft bestaan en een theorie bedacht heeft genaamd "evolutietheorie".

- Eindeloos veel barbecues waar heel erg veel mensen op af komen en het altijd heel erg gezellig is.

- De schoollunches waar we kip met wortels eten, we onder

Hallo Nederland,

Hoe is het daar? Al een beetje lenteachtig? Of hebben jullie heerlijke Hollandse druilregen? Hier in East-Washington slaan ze de lente gewoon over. Een aantal weken geleden vroor het nog dat het kraakte, maar plotseling is het heerlijk weer, 20 graden, een felle zon aan een strakke blauwe hemel. Het is hier zelfs een beetje groen aan het worden; een kleur die het landschap hier het grootste gedeelte van het jaar niet heeft. Nee, toen ik hier kwam waren de bergen rood-bruin zandig tot ze ongeveer eind oktober met een dikke laag sneeuw bedekt werden.

Ik loop erg achter met updaten. Nu is dat misschien juist een goed teken, want ik heb het druk en ontzettend naar mijn zin. Maar ik krijg ook klachten. Maar ik heb geen zin om een opsomming van belevenissen te gaan schrijven. Hier dus een kleine fotoimpressie.

Hier leer ik Preethi schaatsen. (Een uitwisselingstudent uit India.) Preethi wilde leren schaatsen. En ja, dan vraag je natuurlijk een Nederlander! Toch?

Ruth en Mike in de MaxTrain in Portland! In de kerstvakantie zijn we op bezoek geweest bij Mikes vader en stiefmoeder. Zij wonen in Camas, dat is vlakbij Portland, de grootste stad in Oregon. Dus daar zijn we natuurlijk even heen geweest. Het was erg leuk. En grappig was, dat Ruth en Mike bijna nooit op roltrappen en in metro’s enzo geweest zijn. Ze deden daarom ook nogal spastisch. Het was echt een beetje het "Rednecks in the city" idee, waar ik ze natuurlijk wel even om heb uitgelachen.

Portland!

The Pacific Ocean. Camas is ook vlakbij de oceaan, dus ook daar hebben Ruth en Mike me even heengereden. Prachtig zeg! De golven van de Noordzee zijn niks vergeleken wat je Pacific Ocean laat zien! En terwijl er in Nederland kleine krabbetjes en schelpjes op het strand liggen, wandelen hier van die grote enge krabben over het strand en vond ik schelpen groter dan mijn hand. Het rook er trouwens wel heerlijk Noordwijkerhouts! (Red. Rotte vis dus.)

Waterval. Check the ice! Het was best koud daar haha! Hier kwamen we langs op de weg naar huis. De waterval heeft ook een naam, maar ben ‘t ff vergeten. Het was in elk geval erg mooi en veel ijspegels!

Dit is dus mijn absolute fabulous toetje. Moest even een foto van gemaakt worden he. 

Ergens in Maart ging ik met een stel vrienden naar een icehockeygame in Kennewick. Dat was natuurlijk wel erg leuk!

Links zie je Rachel en Kirsten.

En rechts Malin en ik.

Eric (die ken ik van de band, staat ook op de bandfoto, vooraan met die pruik!) was ook mee.

En hier dus de icehockeygame itself.

The guys are watching sports.

Eric en Jake.

Sorry voor de ongeorganiseerdheid van mijn foto’s. Ze waren niet coxf6peratief. Ik heb nog veel meer foto’s en hoop binnenkort wat meer foto’s op mijn site te zetten!

Het gaat jullie goed,

Lieke

Ik hoorde al van een aantal fronten dat sommigen weer toe zijn aan een update. Die is er nog niet. Maar hier dan een foto van de band waar ik o zo fanatiek deel van uitmaak. (Klik op foto om te vergroten.)

Nu willen jullie vast weten wie nou wie is. Zal de ‘belangrijkste’ personen even opnoemen. Helemaal onderaan, vanaf de linkerkant zijn Mariana, Kristen, Gerard en ik dus. Met hun drietjes ben ik bevriend en wij gaan trouw naar alle games samen met Lizzy en Cassie die er hier even niet zijn. Achter ons staan drie saxofonisten. De twee rechtse zijn Amy (met de blauwe sax) en Susie (midden). Met hen ben ik ook bevriend.

Verder, de drummer heet Nick. Hij is altijd heel erg enthousiast en staat als een idioot mee te dansen waarmee hij op tv is geweest bij de lokale nieuwszender (KNDU). Iedereen houdt van Nick. De jongen rechts van Nick met de blauwe pruik is Eric. Met hem kan ik het ook goed vinden.

Op de trap staan Margaret en Shawna te kletsen. Vooral met Shawna kan ik erg goed overweg. Zij zitten bij mij in mijn hardloopteam en eerst ook in mijn groep met gewichtheffen, maar nu heeft de lerares de groepen veranderd en nu zitten we dus niet meer bij elkaar.

En, ergens rechtsbovenaan, staat nog een idioot met zo’n blauwe pruik. Dat is Jared die mij dus verslagen heeft met de chairplacement. (Ja ben er nog steeds niet helemaal overheen.) Inmiddels heeft ie nog twee anderen verslagen (Kristin en Cassie) en heeft nu 3rd chair. Positief gevolg is dat ik nu dus in band tussen Kristen en Mariana inzit! We hebben echt de grootste lol om vanalles en vermaken ons voortdurend met het plagen van de jongens van de drumline! =D

Hier nog twee foto’s. Links Amy en Susie in de bus en Tony zit wazig te kijken op de achtergrond. (Oude foto trouwens, gemaakt in Moses Lake in Sept.) En rechts Kristen met haar bestfriendeversinceelementaryschool Jessica.

Hallo,

Ja mijn excuses, wederom, laat met mijn update. Zal geen beterschap beloven, die belofte kom ik toch niet na. Maargoed, hier ben ik dan weer, een dag voor Kerstmis. Kerstmis is een nogal een big thing in Amerika. Dus laat ik het gebrek aan update dan maar daar op afschuiven.

Eehhh, waar was ik gebleven? Ohja, Thanksgiving. Dat was dus 23 November. Ik moet toegeven dat ik niet precies weet wat de purpose van Thanksgiving is maar ik heb me laten vertellen dat christenen in Amerika dan God bedanken voor alles wat God ze gegeven heeft het afgelopen jaar. Maar nu is het meer een soort familiefeest. Families komen bij elkaar en maken eten, veel eten. En dat eten we dan samen gezellig op en daarna spelen ze spelletjes of kijken een film ofzo.

Nou wij gingen dus naar Kennewick, naar Tinax92s huis (Ruthx92s x91zusjex92) en daar kwam de hele familie. Iedereen bracht eten. Wij hadden voor het toetje gezorgd en dat was dus taart. Appeltaart, pecantaart (notentaart in een soort zoete honingachtige gelatine), pompoenentaart, brownies en chocoladetaartx85 Van alles om maar te zorgen dat niemand met honger naar huis zou vertrekken. Verder hadden we dus het traditionele eten; kalkoen! Met vulling. En aardappelpurree, en squash. En natuurlijk rauwe groentes met allemaal dipsausjes enzo. Allemaal lekker! En het was heel gezellig. We zaten zo lekker te eten, en ook overgrootvader was x91r en hij zei: x93Man, wex92re havinx92 some pretty good food over here!x94 (Met niet te missen redneck accent.) Hihi dat soort dingen maken me van binnen altijd aan x91t lachenx85 Na het eten een film gekeken met Josie (mijn 7 maanden oude nichtje!) op schoot en daarna Apples to Apples gespeeld met mijn andere nichtje van 7 jaar Danielle en Ruth. Dat is altijd een hilarious spel.

x91s Avonds laat weer thuis. Meteen naar bed want de volgende morgen moesten we om 4:00 opstaan. Want het was Black Friday. Oh, je weet niet wat dat is? Ik nu welx85 Het is een van die gekke Amerikaanse dingen. Alle winkels hebben aanbiedingen, en gaan dan open om 5 uur x91s morgens. Alle Amerikanen bestormen dan winkels. Ze noemen het Black Friday omdat winkels die nu nog verlies draaien, en dus met rode inkt in te boeken staan, dan ineens winst boeken na die dag, en dus in de zwarte inkt in de boeken staan. Nou ik ging dus mee. Ik moest mee. Mike had gedreigd me te vangen met een lasso en me dan met de suburban uit bed te trekken (gemene lui zijn het, die Cowans). Dus ik ging mee.

Om 4:00 maakte Ruth me wakker en eerst hebben we onze eigen kalkoen en een hele nieuw Thanksgiving maaltijd klaargemaakt om het nog eventjes gezellig met ons gezinnetje te doen. Daarna zijn we dus naar het winkelcentrum gegaan. We hadden de dag ervoor van Kennewick onderweg naar huis al allemaal stategieen uitgedacht. Zo gingen we eerst naar Sears om een kortingsbon te krijgen (want de eerste 50 klanten kregen dat dus gratis), waarmee we vervolgens naar buiten renden om eerst bij Wal*Mart goedkope DVDx92s te scoren. Nou, ik had het nog nooit zo druk gezien bij Wal*Mart. En nu dus even na 5 uur x91s morgensx85 Wal*Mart had als grote stunt een flatscreen TV en daar hadden veel mensen uit de town wel zin in. Maargoed, daarna terug naar Sears om daar onze kortingsbonnen te besteden. Nog meer leuke dingetjes gekocht.

En daarna weer naar huis om om 8:00 x91s morgens dus lekker een hele maaltijd met kalkoen enzo te verstouwen. Eerst even een gebed natuurlijk, waarin ze God oa bedankten voor dat ie mij hier gebracht had (en ik dacht nog wel dat ik hier met United Airlines gekomen wasx85) en daarna hebben we lekker gegeten. Daarna viel ik in slaap en ik werd niet eens wakker van mijn wekker, zo moe was ikx85

Toen ik weer wakker werd kwam Ruth met het idee om naar Tollgate, Oregon te gaan. Dat is dus een dorpje een half uurtje hier vandaan. Een half uur de heuvel op dus. En daar was sneeuw!!! Veel sneeuw. Dus ik had sneeuwpret. En Ruth en Mike lachten me uit omdat ik de zox92n lol had in de sneeuw. Daar onstond dus een sneeuwballen gevecht. Het was helaas twee tegen een dus ik gaf algauw op en rende weg. Maargoed, er liggen dus stenen onder de sneeuw dus ik ging keihard op mx92n smoel. Dus uiteindelijk toen we helemaal onder de sneeuw zaten en het ijskoud hadden gingen we weer terug. De terugweg was koudx85

Het volgende weekend begon het basketbalseizoen. En aangezien ik als echte bandfreak ook in een vrijwilligers bandje zit om daar te spelen was ik van de partij! Vrijdag speelde het meidenteam. En ze zijn echt goed! Zijn allemaal van die stevige meiden die wel tegen een stootje kunnen. Allemaal van die Ryan-types haha. Zie haar er zo tussen lopen. Maar anyway, ze wonnen dus vet! Dus dat was wel even feest. De dag erop speelden de jongens en daar kwamen Mike en Ruth ook kijken. Zij wonnen ook maar lang niet zo dik en het was ook niet zo gezellig. Kristen zat maar wat met Philip te lullen de hele tijd en er was iemand op Cassiex92s klarinet gestruikeld ofzo dus die was ook niet al te gezellig. Maarja, volgende keer beter.

De week erop kwam een vriend over die ik klarinetles ga geven. Mike was nog niet wakker toen hij kwam maar dat was ie dus nadat Tan de eerste tonen op mijn mooie LeBlanc had gespeeld dus wel. Mike kwam beneden en zei zoiets als: x93Whaaaaaa, who needs to be rescued?!x94

Oh, en natuurlijk was het 5 december Sinterklaas in The Netherlands. Dat ging hier ook niet helemaal ongemerkt voorbij, hoewel de Goedheiligman niet verder dan Michigan was gekomen. Want mijn lieve Haarlemse (Ja Ruub ik vergeet je niet!) en Groningse vrienden hadden al in oktober ofzo allemaal Sinterklaas dingen opgestuurd. En vlokken, en Kruidvat schepdrop! Het schepdrop en de vlokken (die ik overigens uit de box in mx92n mond gegoten heb maar dat terzijde) waren al gauw op. Maar ik heb x91t voor elkaar gekregen om de rest te bewaren tot Sinterklaas. Die heb ik in het door een ander zeker iemand opgestuurde Sinterklaas cadeaupapier ingepakt en in Ruth en Mikex92s schoenen gedaan. Had ze niet verteld dat dat traditie is dus verrast waren ze zeker! Maar ze vonden het ook heel lief en natuurlijk lekker.

Die vrijdag ging ik weer naar Tan om pizza te eten en we keken een vage film over Amerika in de toekomst nadat de robotindustrie is opgekomen. En, maandag was Allisons oma overleden. Ze was al een hele tijd ziek, ze had kanker. Maar Allison had een hele goede band met haar oma. Ze woonde ook hier in Walla Walla. Ik was ook al twee keer bij haar opa en oma thuis geweest. Dus dat was wel verdrietig.

Donderdag hadden we met de band ons geweldige Kerstconcert. Dat was heel erg gezellig. We speelden alleen maar dertig minuten maar het ging echt heel erg goed. Heb het later teruggehoord want het was opgenomen en moet eerlijk zeggen dat we heel goed klonken. Het niveau is wat minder hoog als bij de Harp (al scheelt het niet veel!), maar we repeteren wel 5x per week dus daardoor zijn we wel in staat om een behoorlijk hoog niveau stukken onder de knie te krijgen en dat is wel hartstikke leuk! Ik speel 2e klarinet, zit tussen Kristen en Mariana in, twee hele gezellige meiden, dus ik vermaak me wel! We speelden natuurlijk Kerstliedjes, en x93Not Afraid To Dreamx94.

Vrijdag ging ik met Allison naar haar opa toe om hem een beetje op te vrolijken. We hebben een mooie foto collage gemaakt om op te hangen bij de begrafenis. Haar opa was erg van slag. Toen ik hem condoleerde hoorde ie me niet eens. (En ik had nog wel zo zitten oefenen met Ruth om op zijn Amerikaans te condoleren! ) Daarna hebben we een film gekeken en toen trok opa een beetje bij. Na de film ging hij onze collage eens goed bekijken en dat vond ie toen helemaal mooi en hij was ons helemaal dankbaar. En bij iedere foto had hij een verhaal enzo. Dat was wel schattig.

Het weekend erop zijn we naar Heidi en Steve gegaan. Ruth is opgegroeid in een plaatsje met letterlijk een 6 boerderijen ofzo en een kerk in het midden (en het heeft twee straten; East Church Road en West Church Road, Ix92m not kidding). In een van die boerderijen woonde Ruth dus en in een van de andere woonde Heidi. Inmiddels woont Heidi bij Ritzville, een behoorlijk dorp voor die omgeving (ongeveer half zo groot als de Zilk). Ik zeg x91bijx92 want ze woont daar ook nog een km of 8 vandaan. In de middle of nowhere dus. Dus het was wel even leuk om daar een weekendje te logeren. Het vroor wel dat het kraakte dus buiten zitten was er niet bij. Maar heb wel even om het huis heen gelopen en ik zag om precies te zijn twee huizen; de boerderij van de x91burenx92 en een braakliggend huis waar je doorheen kon kijken. Het waren alleen wel erg conservatieve mensen die me vroegen wat voor werk mijn ouders deden. Toen ik vertelde dat mijn mams in een psychiatrisch ziekenhuis werkte, vroeg haar dochter wat dat was. En dat mocht ze niet weten. Toen vroeg dat kindje of die dingen ook in Washington bestonden. Haar moeder zei van nietx85

Zondag met hun mee naar de kerk. Een heel mooi klein kerkje in Ritzville. De kinderen van zondagschool deden een toneelstukje. Het was een verhaal uit de bijbel. Was wel leuk. De mensen die x91t zegmaar regisseerde waren wel creatief geweest. Daarna gingen we nog lunchen met de hele familie (want die hele familie woont natuurlijk in die omgeving) lunchen zoals dat traditie is op zondag voor hun. Dat was gezellig.

Dinsdag ging ik naar oma Jean haar begrafenis. Dat was heel speciaal. Vond het wel anders dan een Nederlandse begrafenis. Het was veel religieuzer. Maar ook werden er allemaal dingen verteld over hoe opa en oma Jean elkaar leerden kennen enzo en over hoe goed ze kookte. Na de begrafenis stond ik nog even met Allison te praten en die begon toen spontaan te huilen. Dat was zo sneu. Maargoed, toen x91t weer wat ging werd ik geintroduceerd aan haar neef Lotsie die mij wilde ontmoeten! Het was wel een lekkerding, helaas woont ie in Sandpoint in Idaho haha.

Ik kreeg ook nog kerstcadeautjes van vrienden. En Allison had een slee voor me gebouwd. En een supercoole Kerstman. En mijn naam staat op de slee. Hij is echt bruut. Vrijdag ging ik naar de film met Ruth en Mike, naar de Persuit of Happyness. Dat is echt zox92n leuke film! Als ie over honderd jaar ook uitkomt in Nederland moeten jullie x91m zeker gaan kijken. Is echt een hele zielige film. Weet zeker dat Ilona gaat huilen als ze x91m kijkt haha. Zaterdag ging ik met Allison, Kevin en Jack naar Eragon (een film met draken enzo). Niet helemaal mijn soort film maar hij was wel goed.

En donderdag 21 December in de namiddag is Irma bevallen! Echt superleuk! Ze is nu moeder van een helemaal gezond meisje. Ze heet Amira. Moest x91t even kwijt hoor, ik vind het zo superleuk voor haar!

Maarrr, dat was het weer voor nu. Ga nu Ruth en Mike helpen met het klaarmaken van het huis want we hebben straks een kerstavond-feestje hier met de Surratt familie.

Prettige Kerstdagen en een Gelukkig Nieuwjaar guys!

Lieke

Ja, ik weet het; x91t is hoog tijd voor een update. Het is alweer even geleden. Hmm, even kijken. Oh, Halloween.

Zoals jullie waarschijnlijk weten gaan hier met Halloween alle kleine kindertjes superschattig verkleed met kleine versierde emmertjes langs de deuren. Zodra je de deur open doet zeggen ze dan: "Trick or Treat!" en dan wordt je geacht een redelijke hoeveelheid snoep in het emmertje te mikken, waarna vaders en moeder (die vaak een paar meter verderop staan te kijken hoe hun schattige kindje(s) snoepjes krijgen) zegt: "Say thank you!!", waarna het kind zich weer naar je omdraait, een "Thank you" mompelt en daarna op een holletje naar het volgende huis gaat.

Aangezien de meeste tieners geen huis hebben, maar wel een auto, hebben ze hier het geweldige "Trunk or Treat" uitgevonden. Je giet dan je volledige achterbak (= trunk) voor met snoep, decoreer je je auto een beetje halloweenachtig en gaat daar verkleed bij staan. Een heel stel van school deed mee en daar kwamen dus ook veel kinderen op af. Ik was verkleed als square dancer (met zox92n coole rok x96 fotox92s volgen) en we hebben daar dus een paar uur snoep staan uitdelen. Het was x964 graden celsius ofzo dus we gingen zowat dood. Maar het was wel leuk. Alleen sommige kindjes zijn echt stom, geef je ze snoep, zeggen ze: "Is that all we get?" (Is dat alles?) Grr, ik krijg dan echt de neiging om hun emmertjes af te pakken, de snoepjes eruit te gieten en het emmertjes over hun schattig geschminkte hoofdjes te trekken.

Het weekend daarna hadden we een putluck van AFS (dat is dus de organisatie waar alle uitwisselingstudenten mee zijn behalve Chris en ik, maar nadat we een beetje zielig gedaan hadden mochten wij ook komen). Een potluck is dus dat iedereen een gerecht brengt, in dit geval naar de kerk, en daar gaan we dan met zijn allen lekker eten. En er waren wat presentaties, en een hoop bekenden van school enzo. Dus wel gezellig.

Maar, de bedoeling was dus dat we allemaal een gerecht maakten van het land waar we vandaan komen. Ik had dus boerenkool met worst gemaakt. Ja, voor het eerst van mijn leven! Zie je mij al in de keuken staan met m’n boerenkool? Maar het was best goed gelukt eigenlijk. (We hebben trouwens de hele stad door moeten rijden om boerenkool te vinden en we vonden het uiteindelijk in een klein alternatief winkeltje. En nog dacht iedereen dat het spinazie was…) En verder had ik nog boterkoek gemaakt als x91dessertx92 (Amerikanen eten toch alles als dessert, had net zo goed de boerenkool kunnen serveren). En kom ik daar, kijk ik een beetje rond naar de rechten, staat daar stampot wortelenx85 I was like: oke, grappigx85 wat is hier aan de handx85

Een seconde later begint er iemand Nederlands tegen me te praten. Ik schrik me dood en lul gewoon terug in het Engels. Het was een vrouwtje die iets van 40 jaar geleden uitwisselingstudent was geweest in Nederland. In Heerenveen wel te verstaan. En ze had een noordelijk accent ook nogx85 Ze had het over een boerx92n familie, wollx92n sokkx92n en een koeix92nboerderij. En ze vond het zo leuk dat ik boerx92nkool met worst had gemaaktx85 Ik hield dus een heel gesprek met dr en ik bleef gewoon Engels pratenx85 Ik natuurlijk vertellen dat mijn omaatje in Drachten woont. "Ohhh Drachtx92n" zei ze "Ja daar kwaamx92n we wel!" Daarna gingen we eten en ik had echt niet door dat andere mensen dus maar de helft van de conversatie hadden verstaan, omdat zij Nederlands sprak. Maarja, ik kan dus geen Nederlands meer praten. Beetje jammer.

Chris, Stephanie en ik hadden het nog over porno op openbare tv in Europa die Amerikanen natuurlijk helemaal geschokt. Toen wij er allang weer over uitgepraat hadden hoorde ik Ruth en Chris zx92n gastmoeder er nog over praten. En het werd nog weer even opgehaald op een feestje afgelopen dinsdag waarna iedereen me dus vragen begon te stellen over Amsterdam. En nu wil iedereen naar Nederland om Amsterdam te crashen (dus paps en mams; Zimmer frei?).

Tan had ontdekt dat er een piano stond en begon daar wat op te klingelen. Hij speelt saxofoon maar met een beetje geklungel kan ie zo met twee handen een heel lied spelen. Pretty amazing vind ik. Stephanie (Duitsland) zong een Duits lied en Tan en First dansten een Thaise traditionele dans. En Bua, ook uit Thailand, had groentes en fruit gesneden (remember de wortelen die onze chinees altijd snijdt!) en dat was wel even heel erg mooi. We waren allemaal zo onder indruk dat Bua helemaal in de stemming raakte en deelde ons rozen (van appel gemaakt) en herstbladeren (van komkommer gemaakt) uit.

Daarna dessert. Georgie (die dus een jaar in Heerenveen heeft gespendeerd) had appeltaart gemaakt. De Amerikanen hadden zich uitgeleefd in het bakken van brownies, chocolate chip cookies, muffins etc. Daar hebben de uitwisselingstudenten zich mee vol gegeten. Mijn boterkoek kwam helemaal op (helaas), maar Georgies appeltaart had nog een paar stukjes left en die heeft ze aan mij gedoneerd (en die heb ik natuurlijk helemaal zelf opgegetenx85ohnee niet want Mike stal het). Ze had trouwens vijf jaar geleden ofzo een meisje uit Nederland in huis gehad, ben haar naam vergeten maar ze kwam uit Roden in Drenthe.

Ehh, ja de week erop had ik maar twee dagen school vanwege Veterans Day. Vrijdag hadden we met de band de Veterans Day Parade in College Place (klein college gehuchtje ook in Walla Walla Valley) en zaterdag die in Walla Walla. Dat was best gezellig. Maar wel het einde van het marching season (dus vanaf nu zijn we een harmonie-orkest) en dat is wel een beetje jammer want het was toch best wel cool. Dus daarna hebben we onze uniformen ingeturnd.

Daarna kwam Tina, goeie vriendin van Ruth, op bezoek met haar man en haar twee dochtertjes. Dus toen hebben we weer appeltaart en pompoenentaart en nog veel meer lekker eten gemaakt (ja eten doen ze hier altijd en overal) en dat dus gezellig opgegeten. We speelden spelletjes enzo, en uiteindelijk bleven ze ook slapen.

Afgelopen woensdag had AFS dus zx92n informatieavond voor geinteresseerde Amerikanen om een high school year te gaan doen en daar ging ik dus ook heen om wat te vertellen over mijn ervaring. Er waren niet echt veel mensen maar ik heb wel een gast van school ontmoet die echt serieus van plan is te gaan. Naar Duitsland waarschijnlijk. Ennn, donderdag, zijn we (Ruth en ik) gaan kijken naar een musical op school. x91t Was helemaal gezongen en ik was best wel onder indruk!

Verder is er niet zoveel gebeurdx85 Ohja ik had die chair challenge met Jared, die heb ik dus verloren. Inmiddels heeft-ie ook Kristin, degene die dus 4^th chair had gechallanged en ook gewonnen. Nu zit Kristin dus gezellig naast mij en zitten Cassie en Emma met hem opgescheept.

Volgende week is hier in Amerika dus Thanksgiving! Dat betekent dus kalkoen!

Hey, wat leuk dat je op m’n weblog komt kijken!!

Hier weer een bericht vanuit de Pacific North-West waar het behoorlijk koud begint te worden! Afgelopen weekend was het dan zo ver, jawel, Bummed Out! Ruth en ik waren daarvoor nog naar een feestje van een vriendin van haar geweest en daar had ik nog even gauw wat sponsors gescored. Daarna heeft ze me gedropt op school.

Bummed Out was een gezellig en informeel gebeuren. Er waren niet echt veel mensen gekomen, dus gingen ze eerst allemaal mensen bellen om ze over te halen mee te doen. Even later kwamen er wat trucks met mensen en kartonnen dozen in de laadbak het terrein op scheuren. Ze sprongen uit de trucks en kwamen aanlopen met de "Party?HereIAm!"-houding.

We hebben tot diep in de nacht Apples to Apples gespeeld, een spel waarbij je kaarten hebt met dingen erop zoals speelgoed, toverfee, kots, wasmachine etc. en de "jury" gaf dan een kaart met een bijvoegelijk naamwoord zoals vies, beeldschoon, angstaanjagend etc. De spelers moeten dan uitkiezen welk van hun kaarten het beste past bij het bijvoegelijk naamwoord. Vervolgens kiest de jury de beste of – niet zelden – de grappigste match uit en die wint dan de ronde. Wie het eerste zeven rondes gewonnen heeft is de winnaar van het spel. Je kan je vast wel voorstellen dat dit leidt tot hilarische momenten. We hebben dus ook superveel lol gehad!

Toen eindelijk iedereen goed en wel in zijn slaapzak lag en sliep gingen ineens de grassproeiers aan! Sommige mensen (bijvoorbeeld zij die OP zo’n grassproeier bleken te liggen…) werden behoorlijk nat en voor hun was de nacht nog veel kouder… (Het vroor trouwens niet, het was zeker 4 graden Celsius.) Het duurde een eeuwigheid omdat ik niet echt kon slapen, maar uiteindelijk werd het toch ochtend. Iemand was op het goede idee gekomen broodjes en warme chocolademelk te doneren. Heel lief! Dat konden we zeker wel gebruiken.

Verder begin ik me hier in dit gekke land steeds meer thuis te voelen. Alles is hier zo anders. En dat is behalve leuk en interessant ook wel heel erg wennen. Dat kan leiden tot misverstandjes. Soms is dat grappig, bijvoorbeeld toen Ruth aan het klagen was over "Sundaydrivers"… Ik fronsde en zei dat ik vond dat die lui voor ons anders behoorlijk rustig aan deden, om er even later achter te komen DAT nou juist het probleem is; ze rijden verschrikkelijk langzaam, zijn onderweg naar weetnognietwaar. Dat is wel een hele andere definitie dan wij voor zondagsrijders hebben!

Soms is het stressvol en maakt het je boos omdat je het niet begrijpt. Ik moest bijvoorbeeld heel erg wennen aan het feit dat de school zo streng is. Op t Leeuwenhorst was ik een hoop vrijheid en eigen verantwoordelijkheid gewend, en ik vond de strenge regels op Wa-Hi nogal kinderachtig. Ook hun regels voor uitwisselingstudenten slaan echt stront. Simpelweg omdat ze de moeite niet doen om zich te verdiepen in hoe de schoolsystemen in andere landen werken.

Inmiddels ben ik hier alweer twee maanden en ik voel me steeds beter thuis, zowel in mijn gastgezin als op school. Met mijn gastgezin klikt het uitstekend en we ondernemen een heleboel dingen samen. Ruth sleept me mee naar haar vriendinnen. En in de supermarkt kom ik steeds vaker bekenden tegen. Mensen van school beginnen me te bellen om na school wat leuks te gaan doen. Op school begin ik mensen te plagen.

Afgelopen maandag hadden we namelijk chairplacement bij de band. Dan moet je een stukje voorspelen en de leraar bepaald dan welke ‘stoel’ je krijgt. Aangezien er 11 klarinetten zijn heb je dus ‘stoel’ 1 t/m 11. Ik kreeg de 5e maar Gary, die 6e kreeg is kwaad en wil me nu ‘challangen’, dat betekent dat hij denkt dat hij beter is en daarom wil hij dat wij beide nog eens voor de leraar gaan spelen om te kijken of Gary misschien eigenlijk de 5e verdient en ik beter op m’n plaats ben op de 6e.

We zouden vandaag voorspelen maar de leraar besloot het uit te stellen tot maandag. Ik heb allang gehoord dat Gary beter is dan ik, en hij dreigt me te blijven challangen tot ie een keer wint. Dus hij vroeg of ik het niet gewoon meteen op wou geven, toen ie hoorde dat de leraar het uitstelde. Toen zei ik: "No, I won’t surrender… I gotta give you an horrible weekend". Toen lag iedereen in een scheur en voelde ik toch nog wat triomf voor ik maandag mijn ondergang tegemoet ga!

Maar beste mensen, ik ga weer. Allison en Amber komen me over vijf minuutjes ophalen! We gaan lekker uit eten en dan naar de film.

Dinsdag Halloween! Heb er zin in!

Liefs, Lieke

Zoals jullie waarschijnlijk uit de titel al konden opmaken was het deze week dus Homecoming week. Even voor de mensen die niet zo into de Amerikaanse cultuur zijn: dat is een feestweek op de Amerikaanse High School. Je hebt iedere dag idiote activiteiten en iedere dag staat in een bepaald thema. Als je gek genoeg bent verkleed je je ook naar dat thema. Woensdag was powderpuff, vrijdag de homecoming game (de laatste footballgame van dit seizoen) en zaterdag de homecoming dance (een sjiek schoolfeest waar alle meisjes in jurkjes heen gaan en alle jongens in pak).

Maandag was het kleurendag. Dat betekent dat iedereen zich kleed in de kleuren die bij z’n jaarlaag horen. Dinsdag was hippie-dag. Veel mensen hadden zich heel origineel en creatief verkleed maar de hippie was ver te zoeken. Maar mijn biologie lerares kwam onverwacht uit de hoek: zij had zichzelf omgetoverd tot ware hippie. Nog net geen joint in haar mond.

Woensdag nerd-day. Ook dat sloeg wel aan. Studenten verschenen met nette scheidingen, dikke brillen, overhemden en blazers op school. Ook wollen sokken in sandalen werden niet vergeten. Die avond hadden we Powderpuff. Daar spelen de meisjes American Football (de juniors tegen de seniors) en de jongens verkleden zich als cheerleaders. Eric vond dat ook zij een pep band verdienden dus riep alle bandleden op ergens op de tribune te gaan zitten om wat te spelen voor ze. Ik was gek genoeg om dat te doen dus met ponpons (die cheerleaderdingen) in mijn haar geknoopt verscheen ik daar. Het was hilarisch. We speelden maar wat. Er was geen leraar en Eric speelde met een half gebroken drumstick. We hebben gedanst en idioot gedaan. Natuurlijk om de seniors aan te moedigen want een stel seniors uit de band speelden powderpuff. En natuurlijk wonnen de seniors!

Donderdag was spirit-day. Dat betekent dat je je kleed in de kleuren van de school, om het schoolteam aan te moedigen voor de homecoming game van vrijdag. Ik heb me de hele week niet verkleed. Dat is waarschijnlijk de Nederlander in mij die denkt: doe nou maar normaal, dan doe je al gek genoeg… Want van dat gezegde, hebben Amerikanen zeker weten nog nooit gehoord.

Omdat Ruth deze week weg was en Mike nog steeds ‘s nachts werkt was het nogal stil in huis. Daarom ben ik donderdag bij Allison gaan slapen. Donderdagavond zijn we eerst bij Allisons opa en oma thuis geweest. Haar oma heeft kanker en is stervende. Dat was wel even indrukwekkend. Daarna hebben we een film gekeken, ben vergeten hoe hij heette maar hij was wel erg goed.

Vrijdag hadden we bandpractise voor de Homecoming Game. Het was nogal warm en zonnig dus daar werden we algauw wat lamlendig van. Maar we hadden wel een leuk programma voor de game nu. Daarna snel even wat gegeten, en daarna hebben we ons in ons geweldige uniform gehesen en zijn we weer richting het stadion gereden. Natuurlijk verloren we onze homecoming game. Dit was tevens onze laatste game, en dus het einde van het marchingseason (we zijn nu niet langer een fanfare maar een harmonieorkest voor de rest van het jaar.) Maar we hebben wel een mooie show neergezet. Omdat het ook de verjaardag was van de dirigent kregen we taart! En Amerikanen kunnen wel taart bakken, geloof me, dus ik zeg geen nee! Daarna natuurlijk een nostalgisch praatje van Jeremy over 4 jaar in de marchingband en volgend jaar studeren en blablabla.

Zaterdag was dan de dance, het zogenaamde ‘hoogtepunt’ van de week. Ik heb me toch even uitgesloofd en ben op zijn Amerikaans naar de kapper gegaan om mijn haar te laten doen, daarna heeft Debbie (vriendin van Ruth) mijn make-up gedaan. Daarna heb ik me in mijn jurk gehesen. En ‘s avonds kwamen er 7 mensen bij ons eten. Cody’s moeder had eten voor ons gemaakt en First had drinken gebracht. Ruth had knoflookbrood gemaakt. (Om te voorkomen dat we zouden zoenen? ) Het was heel gezellig. Daarna dus de dance. Iedereen zag er zo prachtig uit. En iedereen danste ook gewoon. Het was niet zoals in Nederland dat de helft gewoon aan de kant zit met een biertje. Maar dat was misschien ook wel omdat er geen bier was. Nouja en iedereen kwam dus op de meest onmogelijke schoenen. Maar het bleek dus heel normaal om als je voeten begonnen te bezwijken ze gewoon af te geven bij de garderobe… Dus alle meiden stonden op een gegeven moment op hun panty’s te dansen. Wel appart maar ik kon er wel om lachen.

Om half twaalf was het feest afgelopen. Nee, je leest het goed. Inderdaad, in Nederland BEGINT een feestje juist om die tijd, maar hier was het dus afgelopen… En dus heb ik Ruth gebeld en arme Ruth… Ze was al niet helemaal lekker (snot verkouden) en ik had ook nog even 5 mensen die een ride moesten hebben. Dus de hele suburban vol met mensen. En nog erger, ze hadden allemaal ballonnen meegenomen… Ik weet niet of Ruth het allemaal nog wel zo leuk vond, een uitwisselingsstudent hosten, maargoed… En het ergste was, het waren bijna allemaal uitwisselingsstudenten. Nu vraag je je af: wat is er dan zo erg aan dat volk? Niks is toch erger dan een Amerikaan? Maar uitwisselingstudenten weten over het algemeen niet zo goed waar hun eigen huis is. Dus het kostte maar liefst een uur voordat we eindelijk iedereen gedropt hadden en we thuis arriveerden…

Daarna zijn we lekker gaan slapen. Vandaag is een beetje een niks-doe dagje. Pas om een uur of drie ‘s middags had ik me aangekleed en Ruth is een beetje aan het uitzieken… Ben nog even naar een handwerkwinkel geweest omdat ik van plan ben een fotoalbum te maken voor mijn foto’s die ik hier allemaal geschoten heb, maar het regende echt verschrikkelijk! Je kan het verschil tussen stoep en straat niet eens meer zien. En ik ging dus als stupid-Dutch figuur even met mijn fiets naar de winkels. Amerikanen gaan met dit weer alleen weg in hun suburban en parkeren hem dan ook niet verder dan twee meter voor de deur van een winkel. Maarja ik ben Nederlander en ik wel tegen een beetje regen!

Trouwens de meer oostelijke staten zoals Michigan, Indiana en New York worden geteisterd door heeel veeel sneeuw! Dus we zijn niet de enige staat met veel neerslag. Ik ben wel een beetje jaloers! Maar het gaat hier vast ook wel sneeuwen. En Allisons ouders hebben me uitgenodigd mee te gaan skixebn deze winter dus misschien ga ik toch een weekendje heeeeel veeel sneeuw zien!

Ik ga nu weer even gezellig doen bij mijn geweldige gastgezin. (Nee serieus hoor mijn gastgezin is echt heel erg cool. Ik heb het echt getroffen met mijn gastgezin.) Volgende week is dus Bummed Out! Mocht je nog geld over hebben, sponsor me dan!

Groetjes en veel liefs uit Washington!

Hallo folks,

Het is alweer een tijdje geleden. Ik kreeg commentaar dus vandaar maar weer een update. Inmiddels is het hoofdstuk x91Leavenworthx92 alweer voorbij. Ook ben ik met Tan, Atchariya en haar gastgezin naar Mount Ranier geweest, een berg met permanente sneeuw en gletsjers enzo in het westen van Washington.

Nou, eerst Leavenworth. Dat was een heel avontuur. We vertrokken om 06:00, kwamen erachter dat we iemand misten, en hebben hem wakker gebeld. Wij wachten op een parkeerplaats, en een kwartier later was ie er ook. (Natuurlijk hebben we hem er de rest van de dag aan herinnerdx85) Het is een heel eind naar Leavenworth, zeker 4,5 uur. Op de heenweg hebben we vooral geslapen. En slapen in zox92n gele schoolbus vergt nogal wat creativiteit vanwege het gebrek aan ruimte en comfort. So we ended up met mensen die in het gangpad lagen, liggend op de banken met hun benen op de bank aan de andere kant van het gangpad, en, jawel, onder de banken. Reuze veilig dus. Maar iedereen sliep.

Rond 11 uur kwamen we aan in Leavenworth. Iedereen snel in uniform en daarna moesten we bij de jury langs. Daar moesten we wat spelen en een paar van die commandox92s opvolgen. Daarna de parade. Het was echt verschrikkelijk warm en er leek geen eind aan te komen. Aan het eind begonnen de toeschouwers ons zelfs aan te moedigen met: x93Kom op! Jullie zijn er bijna!x94 Blijkbaar zagen we er ook niet zo energiek meer uit. Maargoed, toen we uiteindelijk klaar waren hebben we een basisschool bestormd om water te drinken en daarna hadden we 3 uur vrije tijd in Leavenworth. Ik ben met een groepje een beetje rond gaan lopen. We hebben gegeten bij een Wafle House (Ja oma, dat betekent Wafel Huis) en dat was lekker!! Daarna wat souvenirshops bekeken, snoep gekocht en pootje gebaad in een riviertje. Het water was echt koud, maar natuurlijk waren er een paar idioten die er kopje onder gingenx85 Nou daarna weer terug naar de bus, we waren te laat, maar de leraar scheen dat niet erg te vinden. Op de terugweg viel weer iedereen in slaapx85

Zaterdag 30 september ben ik met Atchariya en Tan, twee andere uitwisselingstudenten uit Thailand, en Atchariyax92s gastouders naar Mount Rainier National Park geweest. En dat was echt supergaaf! Eerst zijn we een stuk gaan lopen door het bos en wow man wat heb je daar enorme bomen! Ik had echt serieus nog nooit zulke grote bomen gezien. En iets anders wat ik echt heel gek vond is dat het er zo ontzettend stil isx85 We kwamen echt aanrijden met zox92n Amerikaanse rammelbak met Simon en Garfunkel aan. En toen stopten we, muziek uit, motor uit, we stappen uit de auto, deuren dichtx85 En dan is het echt zo gek stil ineens. Je krijgt bijna de neiging te gaan fluisteren.

Daarna zijn we ergens gaan lunchen waar ze een eigen forellenvijver hadden.

Daar vingen ze dus de forellen en die werden gelijk vermoord en geserveerd. En ik vind forel nog steeds vies. Maar in Thailand eten ze veel vis dus Atchariya en Tan waren gelukkig.

Na het eten zijn we echt naar de berg Mount Rainier gereden. Daar hebben we ons als echt Japanners eerst uitgeleefd met ons fototoestel en daarna zijn we weer een stuk gaan bergwandelen, of hiken, zoals Amerikanen dat noemen. Het was daar behoorlijk koud maar echt heel erg mooi! De lucht was helder waardoor de berg goed te zien was en dat scheen ook best een gelukje te zijn.

Op de terugweg hebben we bij de Italiaan gegeten in Yakima. Om half 2 x92s nachts ongeveer waren we weer thuis. En Ruth was opgebleven voor me omdat ik geen sleutel had xe0  Vergeten! (Jaaa ik zie jullie denken: Ha! Zo kennen we je weer!) Maarja toch wel heel lief van x91r.

Volgende week is het Homecoming Week hier op school! Dus: powderpuff, een homecoming game en een homecoming dance. Allemaal leuk. Met de game moet ik natuurlijk ook spelen met de band en ik ga ook naar de dance.

Ik moet nog aan een jurk zien te komen. Ik wil er namelijk geen kopen omdat ze zo duur zijn dus ik zoek een geschikt persoon om er 1 te lenenx85 Ik heb er eigenlijk al 1 geleend van iemand van school maar die is roze en dat vind ik niet zo tof. En vergeleken de meeste Amerikanen ben ik vrij lang dus ben benieuwd of het gaat lukken.

Verder, heb ik, op 21 oktober BUMMED OUT! Dat is een activiteit met de Amnesty Club. We gaan geld inzamelen voor daklozen door zelf een nacht buiten te slapen. We moeten het dan 12 uur zien uit te houden op het veld bij de school en het enige dat we mee mogen nemen zijn kleren en kartonnen dozen. We mogen niet naar binnen behalve om naar de wc te gaan. Ik ben uiteraard op zoek naar sponsors. Dat werkt eenvoudig: beloof me een klein bedrag dat ik krijg als ik het de volle 12 uur volhoud. Maak het over en ik zorg dat x92t in x91de potx92 komt.

Nou dat was het weer voor vandaag. Volgens mij zijn jullie nu weer aardig up-to-date! Ik beloof dat ik vanaf nu wat vaker update. Oh ja, ik sta trouwens met een grote foto in de Wa-Hi Journal (de Deadline van hier voor de kenners), ze hadden me gexefnterviewd maar het enige wat er nu bij staat is dat de school zo streng is hier. Maarja, eerlijk is eerlijk, dat is de grootste cultureshock die ik hier tot nu toe gehad hebx85

Liefs,

Lieke

Afgelopen vrijdag was het dan zo ver. De eerste footballgame van Wa-Hi (dat is hoe ze Walla Walla High School hier noemen). Natuurlijk op zijn Amerikaans: met popcorn, cheerleaders, supporters, een fightsong en… de band! En raad eens wie er in die band zit? Ik. Inderdaad. Mijn eerste echte optreden. Compleet in apenpak en we moesten van die figuren lopen over het veld. Het was fantastisch.

Echt, alles precies als in de film. We verloren van Richland, dat wel. En het regende, voor het eerst sinds ik hier ben. En de figuren op het veld gingen niet helemaal perfect. Maar ik heb echt genoten.

Ik heb nu ook een paar meiden waar ik het wel mee kan vinden. Een van hen heeft me ook uitgenodigd bij haar thuis, dus daar ga ik binnenkort eens heen.

Verder heb ik wat gewinkeld hier en begin te snappen hoe de maten werken hier. Vandaag had Ruth een klein feestje waar ze met een aantal vrienden ging scrapbooken. Dat was wel gezellig. Ze had bananenbrood en walnotenbrood gemaakt en dat was echt ZO lekker. Jammer genoeg gaf ze iedereen wat mee naar huis (ik was niet de enige die het lekker vond…), dus er is niet zoveel meer over.

Nou dat was het voor vandaag. Morgen weer naar school… En zaterdag ga ik naar Leavenworth met de band omdat we daar een parade gaan lopen. Dat is pretty cool.

Tot later,

xxx

Lieke